Exsurgence de la Tuilède

Achter de blokkenchaos van de ingang ligt het eerste sifon in een doorschijnend meer, en daarna volgt een keten van sifons en droge stukken waarin je klimt, kruipt en klautert, deels door een doolhof. S8 is een prachtige buis met lichte wanden. S9 begint met een lange afdaling over grof zand in een driehoekige gang van 3,5 m breed, gaat verder in een brede, schuine breuk met lichtgrijze, bijna kale rots en eindigt in nauwe, zanderige doorgangen.

De Tuilède is de laagste van de drie bronnen waar het water van de Aven de Rogues, een grote grot op de Causse de Blandas, weer boven komt, en daarom trok ze bijna elke generatie speleologen en grotduikers. In 1932 werd het eerste sifon bereikt. Tussen 1948 en 1950 kwam de SC Montpellier in droge zomers tot S4, in 1981–1982 bereikten duikers -50 m in S9, en in 1993 werd S9 tot 430 m verkend. Van 2011 tot 2019 herstelde het team van Plongeesout de lijnen, maakte het een nieuwe topografie en zocht het in S9 en S5bis naar een vervolg.

Praktisch: de verkenners duiken het liefst bij een zo hoog mogelijk peil, ongeveer twee weken na hoogwater, zodat je obstakels zwemmend passeert. In droge zomers zakt het peil van de eerste sifons enkele meters; dan bereik je de bovenste gangen zonder te duiken, via een verbrede lage luchtspleet boven het eerste sifon, maar is het sjouwen zwaarder. Zulke goede omstandigheden komen niet elk jaar voor.